Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Een opmerkelijk moment in de NOS-studio gisteren: wanneer Albert Bos met een achteloze veeg de verkiezingsuitslag van de gemeente Aa en Hunze tevoorschijn tovert gaat zijn telefoon.

​Een opmerkelijk moment in de NOS-studio gisteren: wanneer Albert Bos met een achteloze veeg de verkiezingsuitslag van de gemeente Aa en Hunze tevoorschijn tovert gaat zijn telefoon. Wanneer hij opneemt is voor kijkers duidelijk een vrouwenstem aan de andere kant te horen. “Albert jochie, kom toch een keer bij dat scherm vandaan.” Zijn ouders maken zich al langer zorgen om de schermtijd van de NOS-verslaggever.

“Ja mam”, zucht Albert door de telefoon, waarna hij met zijn ogen rollend ophangt. “Waar was ik ook alweer? Oja, VVD profiteert dus van het verlies van Gemeentebelangen Aa en Hunze en pakt er twee zetels bij.” Weer gaat de telefoon. Vader Gerrit aan de lijn. Hij vindt dat Albert naar zijn moeder moet luisteren. Live op tv probeert Albert zijn vader uit te leggen dat hij aan het werk is en dat hij heus dit weekend een goede wandeling zal maken.

Albert was vroeger een vrolijk en enthousiast kind dat altijd buiten te vinden was. Verstoppertje spelen, crossen met zijn crossfietsje in het bos, ravotten op het veldje met zijn vriendjes. Hij is geen schim meer van het speelse jochie van vroeger. Het werd allemaal pijnlijk duidelijk in één uitzending rond de gemeenteraadsverkiezingen. Sinds hij omgaat met mensen van de NOS zit de voorheen zo vrolijke en sociale Albert alleen nog maar afwezig naar een scherm te turen.

​[newsletter]