Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

De voltallige directie kan zonder ook maar een woord uit te kunnen brengen direct rekenen op een uitbundige knuffel van Gio.

“Heeeee jongens, jullie ook hier!” De KNVB-directie is nog niet geland in Portugal of een man, verscholen onder een slappe safarihoed en achter een zonnebril, begint vanaf een tafeltje driftig naar de bestuursleden te zwaaien. “Nouja, wat een toeval zeg!” De man blijkt Giovanni van Bronckhorst.

De voltallige directie kan zonder ook maar een woord uit te kunnen brengen direct rekenen op een uitbundige knuffel van Gio. “Ik ben hier dus op vakantie, vandaag geland, zie ik jullie hier ineens! Nouuuuu, what are the odds? Wat doen jullie hier joh, laat me een koffer dragen.” De oud-trainer van Feyenoord grist een verbouwereerd directielid een koffer uit handen.

“Stom van me”, ratelt Van Bronckhorst verder. “Jullie willen natuurlijk ook weleens op vakantie he. Ik las dat jullie druk zijn met de zoektocht naar een nieuwe bondscoach. Loop je hier ineens mij tegen het lijf, haha. Wie had dat kunnen bedenken joh!” Als een van de directieleden probeert een taxi aan te houden slaat de trainer in ruste diens arm weg. “Neeeeee, neem mijn taxi, ik sta erop. Weet je wat? Ik rij wel even mee, ik ben toch lekker op vakantie. Even lekker weg, ik heb de komende weken toch niet veel te doen. De jaren daarna trouwens ook niet hoor, of er moet echt iets op mijn pad komen. Waar mag het heen heren?”