Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Wilbert Ossels (39) uit Harderwijk is zojuist verrast door een grote groep familie en vrienden bij hem voor de deur.

​Wilbert Ossels (39) uit Harderwijk is zojuist verrast door een grote groep familie en vrienden bij hem voor de deur. “Hé, wat gezellig, kom erin”, zegt hij opgewekt. “Sorry, ik was net even een dutje aan het doen. Beetje slecht geslapen, ik heb vannacht Jordanië tegen Algerije gekeken, dat was een thriller hoor.”

Terwijl zijn ouders en beste vrienden bedenkelijk kijken, zegt Wilbert: “Goh, als ik dit had geweten had ik wat snacks gehaald. Wat is er aan de hand?”

“Wilbert, ik ga er niet omheen draaien: dit is een interventie”, antwoordt zijn partner Marjan, die hem al anderhalve week niet heeft gezien. “We hebben gehoord dat je overweegt om vannacht om 4 uur naar Colombia-DR Congo te kijken.”

Wilbert kijkt betrapt, maar zegt niets. “Dit moet stoppen, jongen. Ik hoorde van de buren dat je laatst ook al naar Haïti-Schotland hebt gekeken”, zegt zijn vader. “En je baas zegt dat je al twee weken niet op kantoor bent geweest.” De baas van Wilbert knikt vanuit de keuken. “Het is klaar, Wilbert.”

Wilbert kijkt naar zijn vader. “Alsjeblieft, laat me deze nog even kijken. Ik ben me hier mentaal al de hele dag op aan het voorbereiden. Hebben jullie gezien dat Samuel Moutoussamy misschien op de bank begint?”

Wilberts vader geeft een knikje naar twee potige mannen, die de televisie uit de woonkamer tillen. Wilbert slaakt een kreet. “Mag ik nog wel Paraguay-Australië kijken op de iPad? Alsieblieft?”, vraagt hij smekend. Zijn vader schudt zijn hoofd. “Vanaf nu ga je na dat doodsaaie kruisgesprek met Jeroen Stekelenburg naar bed. Anders bellen we de Jellinek-kliniek.”