Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Een geparkeerde auto met daarin een man die urenlang voor zich uit zit te brabbelen terwijl hij een vettige snack vasthoudt.

​Een geparkeerde auto met daarin een man die urenlang voor zich uit zit te brabbelen terwijl hij een vettige snack vasthoudt. Dat zorgwekkende tafereel krijgen de bewoners van een Amsterdamse wijk dagelijks voorgeschoteld.

‘‘Hij zit er altijd, precies op dezelfde plek’’, zegt Joop (53), die regelmatig door de buurt loopt met zijn hond. ‘‘Kijk, kijk, daar heb je ‘m.’’ Joop wijst naar een geparkeerde auto. ‘‘Zie je? Hij is nu aan het kletsen met een mexicano. Wat een treurnis.’’

Wijkgenoot Ranya (28) komt hoofdschuddend naar buiten gelopen. ‘‘Het is zo verdrietig. Je wil zo’n jongen helpen, maar wat kan je doen?’’ Ze haalt haar schouders op. ‘‘Ik tikte laatst op zijn raampje en toen liet hij zijn broodje beenham vallen, waarna hij keihard begon te huilen en een paar keer ‘twee sterren’ brulde. Toen wist ik het zeker: die is niet meer te redden.’’

Toch kan Ranya het niet laten om soms een paar euro op de auto te leggen. ‘‘Je hebt dan het gevoel dat je helpt, ook al weet je dat hij daar natuurlijk snacks van gaat kopen. Gelderse rookworst, croissantje bitterbal, kimchi-kruidnoten; ik heb het hem allemaal naar binnen zien rammen.’’

Voor Joop is de dagelijkse aanblik van de man in de auto vooral een waarschuwing. ‘‘Je hoort weleens verhalen over zulke mensen, maar nu zie je het echt.’’ Hij kijkt met een ernstig gezicht in de richting van de parkeerplaats. ‘‘En het kan iedereen overkomen. Je hoeft maar wat pech te hebben in het leven en je zit ineens in je auto naar een tosti te schreeuwen.’’

​Koop nu hier veel, omdat het kerst is.