Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Het oorlogsslachtoffer woonde ruim twee jaar lang op de chique Prinsengracht voor een huurprijs ruim onder de marktwaarde. “Niet netjes,” aldus Amnesty International.

Een brisant nieuw rapport van Amnesty International onthult dat Anne Frank een scheefhuurder was. Het oorlogsslachtoffer woonde ruim twee jaar lang op de chique Prinsengracht voor een huurprijs ruim onder de marktwaarde. “Niet netjes,” aldus Amnesty International.

“De vader van Anne Frank verdiende veel geld met de verkoop van pectine”, vertelt de onderzoeksleider van Amnesty. “Dus hij had helemaal geen recht op een goedkope huurwoning achter een boekenkast.” Amnesty wil extra onderzoek doen om te kijken of de familie Frank ook onterecht huursubsidie kreeg. “Dat mag niet, want de woning had geen eigen deur.”

Amnesty erkent dat Anne Frank het risico liep om afgevoerd te worden naar een dodenkamp, maar, zo stelt het rapport: “dat is natuurlijk nog geen excuus om voor een dubbeltje op de eerste rang te zitten.”