Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Als het opstappen van Boris Johnson iets bewijst, is het dat het voor een bestuurder bij een zekere hoeveelheid schandalen vrijwel onmogelijk is om aan te blijven.

Als het opstappen van Boris Johnson iets bewijst, is het dat het voor een bestuurder bij een zekere hoeveelheid schandalen vrijwel onmogelijk is om aan te blijven. Kennisinstituut Politieke Zaken heeft hier onderzoek naar gedaan met onder meer Donald Trump, Boris Johnson, Bill Clinton en Mark Rutte als case studies, en komt nu met het antwoord op de vraag wat de perfecte hoeveelheid schandalen is als je zo lang mogelijk aan de macht wil blijven.

“Als er als bestuurder geen enkel schandaal aan je kleeft, word je al gauw gezien als grauw, grijs en kleurloos”, vertelt Lisa Versteegh, onderzoeker bij kennisinstituut Politieke Zaken. “Uit ons onderzoek blijkt dat er echter nog iets erger is: slechts één schandaal op je naam hebben staan.”

“We hebben verschillende case studies gedaan, en bij bijvoorbeeld Bill Clinton zag je duidelijk dat één schandaal dodelijk kan zijn”, vervolgt Versteegh. Voor een presidentskandidaat of premier valt dan ook aan te raden om bij een eerste schandaal meteen door te pakken en bijvoorbeeld iemand in elkaar te meppen of iets beledigends te roepen over minderheden.”

Beter wordt het bij een aantal schandalen die over een middellange periode verspreid zijn, zo blijkt ook uit de grafiek die Versteegh laat zien. “Er is een sweet spot, de perfecte hoeveelheid schandalen: 89. We zien dat Johnson geprobeerd heeft om naar dat aantal toe te werken, maar uiteindelijk te hard van stapel liep en toch ruim over die 89 schandalen heen is gegaan. Anders had hij makkelijk nog jaren aan de macht kunnen blijven.”