Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Het leek zo’n prachtig initiatief: een vanuit de overheid opgelegde regel om microplastics nou eindelijk eens goed in te zamelen.

Het leek zo’n prachtig initiatief: een vanuit de overheid opgelegde regel om microplastics nou eindelijk eens goed in te zamelen. Toch gaat het dagelijks mis. Waarom? We spreken erover met inzamelexpert Bert Bokhoven.

“De eerste reden ziet u hier zelf al”, zegt Bokhoven, terwijl hij naar de enorme rij voor de inzamelautomaat wijst. “De microplast-inzamelactie gaat ten onder aan z’n eigen succes, mensen hebben geen zin om lang te wachten. Maar een andere reden is iets minder duidelijk, en dat is dat mensen hun microplastics vaak kwijtraken voor ze het kunnen inleveren.”

Vandaar ook dat de oceanen en zelfs het menselijk lichaam vol zitten met het spul. “Bij een Amerikaans onderzoek werd in ieder onderzochte testikel microplastics aangetroffen”, zegt Bokhoven. “Als mensen het liever daar bewaren dan inleveren, dan houdt het voor de overheid wel zo’n beetje op natuurlijk.”