Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

“Ik heb echt zin in een vette hap na al dat zuipen”, zegt Siebren wanneer hij met z’n vrienden de kroeg uitloopt. “Jahaa, chappen! Vlees!

“Ik heb echt zin in een vette hap na al dat zuipen”, zegt Siebren wanneer hij met z’n vrienden de kroeg uitloopt. “Jahaa, chappen! Vlees! Ik kan nu wel vijf kapsalons op”, roept David. “De Bulldozers zijn terug! We gaan die hele toko soldaat maken!”, valt Jasper zijn vrienden enthousiast bij.

“Zullen we naar ‘t Hoekje gaan? Daar hebben ze falafel”, oppert Timo. Even volgt nog een bevlogen discussie over of de vrienden “wel genoeg hebben aan alleen falafel en een kapsalon”. “Ik eet die hele tent leeg, ik zweer het je”, zegt Siebren als hij op zijn Gazelle-omafiets stapt. “Als er naast al het eten nog een lekker snackje rondloopt in die toko, is die voor mij al helemaal niet veilig”, gooit David er nog een schepje bovenop.

Eenmaal aangekomen in snackbar ‘t Hoekje kijken De Bulldozers de kat uit de boom. Ze staan lang te dralen. Pas na een paar minuten loopt Siebren naar de toonbank, terwijl er net een andere, luidruchtigere vriendengroep de snackbar in stapt. “Gaan jullie maar eerst”, zegt hij zacht. Daarna gaat hij ervoor. Hij bestelt een kipcorn. “Wil je anders een falafel delen?” vraagt Jasper aan David. David stemt toe. “Doe maar die zonder extra saus.”

Timo hoeft niks. Hij heeft thuis nog volkoren crackers liggen. Bovendien: “Twee bier staat gelijk aan een boterham, dus ik heb bijna een boterham gegeten tijdens het stappen”, rekent Timo in zijn hoofd. Nee, hij hoeft in die wetenschap al helemaal geen snack meer te halen.

Siebren heeft na twee hapjes kipcorn al genoeg gehad. Hij legt uit dat hij eigenlijk van plan was om minder vlees te eten omdat hij dat had beloofd aan zijn vriendin, die vegetariër is. Nu voelt hij zich schuldig. Niemand heeft nog trek om de rest van de kipcorn op te eten. “De Bulldozers zijn back”, mompelt Timo, maar niemand reageert.

Na een kwartier in de snackbar doet David zijn jas alvast aan. “Koud”, verklaart hij, met een rilling. Jasper gaapt. Siebren kijkt weer op z’n horloge. De vrienden zijn blij als Timo het verlossende woord geeft: “Zullen we zo naar huis gaan? Ik moet morgen weer vroeg op.”

Op de fiets terug zijn de jongens weer hun enthousiaste zelf. “We hebben die hele toko soldaat gemaakt”, buldert Siebren. “De Bulldozers zijn op die enge dingen!”, roept Jasper. Zijn maag borrelt nog een beetje na van de halve falafel. Het was weer een legendarische avond die ze niet snel zullen vergeten.