Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Gehuld in een paars gewaad daalt Khadija Arib de trappen af naar de kelder van de Tweede Kamer.

Gehuld in een paars gewaad daalt Khadija Arib de trappen af naar de kelder van de Tweede Kamer. De Kamervoorzitter draagt een dienblad met 150 brandende waxinelichtjes. Achter haar volgen de 17 partijleiders, op volgorde van grootte van hun fractie. Het ritueel om Herman Tjeenk Willink weer tot leven te wekken is begonnen.

Arib tikt driemaal op de sarcofaag. Slechts een klein beetje stof dwarrelt op. Het is nooit veel, want het is nooit lang geleden. Ze schraapt haar keel en roept dan met luide stem “Verrijs, o Onderkoning! Het Binnenhof roept u aan! Uw wijsheid wordt verlangd. Verrijs!”

De partijleiders fluisteren repeterend “Tjeenk, Tjeenk, Tjeenk”, als een koor van sissende slangen. Mark Rutte knipoogt naar de nerveuze Sigrid Kaag, voor haar is dit de eerste keer. Als leider van de grootste partij had hij normaal gesproken de sarcofaag mogen openen, maar het initiatief in de formatie is naar D66 verlegd.

Langzaam tilt Kaag het deksel op. De telefoon van Arib trilt. Eerbiedig ontgrendelt ze het display en leest het bericht. “Hij is ertoe bereid.” De partijleiders knikken dankbaar en keren terug naar het daglicht.