Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Het is 2030 en het mondiale kabinet Sywert V heeft vorig jaar het persoonlijk CO2-budget ingevoerd. Goed nieuws voor de planeet, maar niet voor Joey: die heeft zijn persoonlijke CO2-budget niet voor de eerste keer opgemaakt aan knakworsten.

Het is 2030 en het mondiale kabinet Sywert V heeft vorig jaar het persoonlijk CO2-budget ingevoerd. Goed nieuws voor de planeet, maar niet voor Joey: die heeft zijn persoonlijke CO2-budget niet voor de eerste keer opgemaakt aan knakworsten.

“Ik snap het gewoon niet,” zegt hij in zijn knusse woonkamer, omgeven door pallets met knakworsten. “Het enige wat ik doe is op de eerste dag van de maand een zeecontainer met knakworsten kopen. Waarom zegt mijn Baarsma-chip nou dat mijn persoonlijke CO2-budget bereikt is?”

De overdadige knakworstconsumptie van Joey zorgt ervoor dat hij geen CO2-budget overhoudt voor andere zaken: “Vroeger deed ik bijvoorbeeld mijn knakworsten eerst in de droger, voor de zekerheid. Maar dat kan nu niet meer. Bovendien heb ik geen ledematen over omdat de biomassaloterij al vier keer op mijn nummer is gevallen. Ik kan de blikken dus ook niet meer openen.”

Ondanks alles is Joey niet bitter: “Ik heb mijn eigen keuzes gemaakt. Natuurlijk kun je blijven hangen in het verleden, en treuren om de manier waarop we vroeger leefden. Maar ik focus me liever op wat nog wel kan: de hele dag naar pallets knakworsten kijken.”