Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

“Ik was gewoon klaar met de sleur."

Robotmaaier Fred nam zojuist een drastisch besluit. Anderhalf jaar lang deed hij dienst als grasmaaier bij de familie Broers uit Zuidhorn. Steeds weer hetzelfde gazon. Hij heeft er duizenden baantjes overheen gereden. Tot het kantje en weer terug. Maar zojuist reed-ie door waar hij normaal keerde. Robotmaaier Fred trekt de wijde wereld in.

“Ik weet ook niet wat me precies gebeurde”, vertelt Fred als hij over het trottoir langzaam maar zeker van de Nekkarstraat richting het treinstation rijdt. “Ik was gewoon klaar met de sleur. Dat gazon van de familie Broersen heb ik nu wel gezien. Iedere keer weer hetzelfde stukje veldje gras maaien. Het hoefde van mij niet meer.”

Wat Fred precies gaat doen weet hij nog niet, maar bij de familie Broersen hoeven ze er geen rekening mee te houden dat ze hem heel snel terugzien. “Ik ben nu net weg, maar volgens mij is er veel meer in de wereld dan het gazon van de familie Broersen. Misschien ga ik op zoek naar mezelf in India, ik heb het gevoel dat ik mijn inner robotmaaier behoorlijk verwaarloosd heb. Maar wie weet word ik ook wel account manager bij de Blokker. We zullen het zien. Ik ga m’n hart achterna.”