Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Niets is wat het lijkt, dat is wat Reinald Speksneijder de mensen wil meegeven.

Niets is wat het lijkt, dat is wat Reinald Speksneijder de mensen wil meegeven. Reinald is examenstuntman en drukt ons op het hart dat we niet klakkeloos moeten geloven dat alle scholieren hun examenstunts zelf doen.

“Nee dat is absoluut niet zo”, smaalt Speksneijder. “En dat is maar goed ook, want anders had ik geen werk gehad, haha.” Dat is niet de enige reden dat het goed is dat niet alle scholieren hun examenstunts zelf doen, legt hij uit. “Nee, sommige dingen zijn gewoon echt te gevaarlijk voor kinderen. Als je werkt met benzinebommen, kettingzagen of bijtende stoffen uit het scheikundelokaal, dan moet je goed weten wat je doet. “Een klein foutje en je bent er geweest.”

En dat is de voornaamste reden dat Reinald dit werk is gaan doen. “Je gunt iedereen een mooie examenstunt en dat moet zo spectaculair mogelijk. Maar het moet ook verantwoord. Dat brengt natuurlijk risico’s met zich mee: je kunt jezelf verwonden, per ongeluk een schoolgebouw blank zetten als je te veel gaat kloten met leidingen, of zelfs geschorst worden. Die risico’s zijn dus juist waar ik het voor doe. Die kick, die adrenaline, en de gedesillusioneerde blik in de ogen van de rector natuurlijk.”

Toen hij zelf nog scholier was, viel het zijn klasgenoten al op hoe onverschrokken Reinald was. Als brugpieper werd hij al door eindexamenklassen ingeschakeld voor hun examenstunts. “Ja, als er ergens een rookbom een lokaal in geflikkerd moest worden, of een gevaarlijk dier opgejaagd moest worden naar de mediatheek, dan kwamen ze altijd naar mij toe. Ik durfde alles, dat heeft er altijd ingezeten. En ja, als je wordt betrapt, dan moet je weleens door een raam springen ja, maar ik had al vrij snel door hoe je dat op een zo veilig mogelijke manier aanpakt. Dus met je hoofd naar voren.”

En vanaf toen wist Reinald al: hier moet ik mijn werk van maken. Nu is hij 43 en zit hij al 25 jaar ‘in het vak’. “Professioneel dan he. Echt te gek dat ik betaald kan krijgen voor wat ik eigenlijk voor mijn achttiende al jarenlang aan het doen was.” Wat zijn gevaarlijkste examenstunt was? “Ik heb een keer alle steunpalen van een schoolgebouw voor driekwart ingezaagd. Levensgevaarlijk, dat kun je een 17-jarige echt niet laten doen. Toen de conciërge de dag daarna de deur opentrok, stortte het hele zooitje in elkaar. Machtig mooi. Daar doe je het allemaal voor.”