Ank Bijleveld stapte vrijdag alsnog op als minister van Defensie, na flinke druk van de CDA-top. Dat ging niet zonder slag of stoot. Een reconstructie van de cruciale minuten op het ministerie.
Ank Bijleveld stapte vrijdag alsnog op als minister van Defensie, na flinke druk van de CDA-top. Dat ging niet zonder slag of stoot. Een reconstructie van de cruciale minuten op het ministerie.
“Ank, luister op zijn minst even naar wat we te zeggen hebben.” Wopke Hoekstra legt zijn hoofd zuchtend tegen de deur van de pantry waarin Bijleveld zich verschanst heeft. Samen met Ferd Grapperhaus en Hugo de Jonge praat hij al uren op haar in, maar tot nu toe dringen ze niet tot haar door.
“Nee! Jullie krijgen de nucleaire codes niet! Ik verdedig ze met mijn leven!” Opnieuw trekt de bewindsvrouw even de deur open om een sinaasappel naar het hoofd van Grapperhaus te gooien.
“Ank, Nederland heeft geen kernwapens”, probeert De Jonge voor de zoveelste keer. “Er zijn geen nucleaire codes; wat je in je handen hebt is een doos printerpapier. We willen alleen dat je even luistert.”
“Geen haar op mijn hoofd! Ik ben hier de enige demissionair gekozen minister van Oorlog!” gilt Bijleveld. “Jullie zullen me uit dit harnas moeten schieten voor ik me overgeef!”
“Dat is geen harnas, lieve Ank. Je draagt een pan op je hoofd”, zegt Grapperhaus verdrietig, maar ook een beetje blij omdat hij geniet van zijn sinaasappel. “Kom naar buiten en kondig je vertrek aan. Mark Rutte zal zeggen dat we een goed minister verliezen en Jesse Klaver zal je beslissing op Twitter respecteren.”
Langzaam gaat de deur weer open. Bijleveld reikt de CDA-top een briefje aan. “Ik wil een helikopter op het dak van het Torentje, een eersteklas ticket naar Kaboel en een kist sinaasappelen”, leest Hoekstra voor. Hij kijkt naar Grapperhaus – die knikt.
“We kunnen de sinaasappels regelen”, zegt Hoekstra. Triomfantelijk komt Bijleveld naar buiten.
[newsletter]