Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Zo: de eerste aflevering van de nu al veel geroemde serie The Last of Us is eindelijk te zien en wij keken er de eerste twintig minuten van en zetten de serie toen af want de zombies kwamen en die zijn doodeng.

De serie begint met het introduceren van enkele zeer sympathieke personages. Joel (wederom een glansrol van Pedro Pascal) is een hardwerkende alleenstaande vader die ooit in het leger heeft gezeten en die voor zijn dochter Sarah probeert te zorgen. Door de ogen van Sarah (gespeeld door Nico Parker) zien we al signalen dat er iets broeit in de wereld, en als ‘s nachts alle hel losbreekt en haar vader Joel nog niet thuis is, gaat ze bij de buren polshoogte nemen.

Daar begint voor ons echt het einde, want op de vloer ligt bloed en en een bloedend slachtoffer, een van de bejaarde buren, kermt ‘help me’. En dan zien we het: de andere bejaarde buurvrouw is een zombie geworden en ligt een ander slachtoffer uit te zuigen. De zombie kijkt op en heeft een soort wormen in haar mond, of ja, het is eigenlijk schimmel, maar het ziet eruit als wormen, waarschijnlijk om het nog goorder te maken. Het meisje schrikt en rent weg. De zombie rent erachteraan, en dat was voor ons het signaal dat het mooi was geweest. Dit was te eng. We hebben resoluut de tv uitgezet. Vier sterren.

[newsletter]