Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

“Groter”, fluistert Prins Bernhard jr. als hij de brillenwinkel bij hem om de hoek betreedt.

​“Groter”, fluistert Prins Bernhard jr. als hij de brillenwinkel bij hem om de hoek betreedt. “Sorry meneer, kan ik u helpen?”, vraagt een medewerker die bij de ingang staat vriendelijk. “Groter”, fluistert Bernhard. “Het moet groter.”

“We hebben deze van Oakley meneer, die is best groot”, zegt de medewerker, die een bril aan de muur aanwijst. Prins Bernhard jr. schudt zijn hoofd. “Groter”, fluistert hij weer. De medewerker knikt en kijkt peinzend naar de brillencollectie. “Misschien een van Armani, dat zijn ook best forse monturen?” Bernhard fronst. “Gróter”, sist hij.

De medewerker loopt met een rood hoofd naar zijn kantoortje. Even later komt hij terug met een enorme bril, met twee glazen van het formaat ‘raam’. “Ehm, dit is echt de grootste die we hebben, meneer. Dit is een speciale limited edition van Ray-Ban. Wilt u deze misschien proberen?” Prins Bernhard kijkt hem emotieloos aan. “Groter, pik”, fluistert hij.

“Sorry, dan denk ik dat ik u niet verder kan helpen”, mompelt de medewerker. “Groter hebben we niet, meer kan ik niet voor u doen.” Het gezicht van prins Bernhard jr. betrekt. “We zijn pas klaar als ik zeg dat we klaar zijn”, gromt hij. “Groter.”