Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Zeeschildpad Paul (51) krijgt vaak de vraag waarom hij in zijn eentje door de wateren zwemt.

Zeeschildpad Paul (51) krijgt vaak de vraag waarom hij in zijn eentje door de wateren zwemt. Is hij sociaal incapabel? Weet hij niet hoe hij met anderen moet praten? Niks van dat alles, hij is gewoon geen zeeschildpaddenzeeschildpad, zegt hij zelf. “Ik leef het liefst alleen.”

“Ik vind het moeilijk om aansluiting te vinden bij andere zeeschildpadden, dat klopt, maar ik vind het ook wel lekker zo”, vertelt Paul. “Ik ben gewoon geen gezelligheidsdier. Ik houd niet zo van interdierlijk contact. Kijk, je moet begrijpen: ik banjer hele oceanen door, daarbij hoef ik niet per se iemand naast me te hebben. Ik ben een beetje een lone turtle, maar dat zijn ze in de Atlantische Oceaan niet gewend.”

“Ik zeg altijd maar zo: je werd vijftig jaar geleden alleen geboren en gaat over vijftig jaar weer alleen dood, ja toch?”, zegt Paul. “En tegen soortgenoten wiens contact ik afwijs, zeg ik: er zwemmen genoeg zeeschildpadden in de zee. Ga die maar vervelen.”