Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Het is een inmiddels vertrouwd gezicht in het straatbeeld van Cuijk: om elf uur 's avonds zitten de gordijnen van Riemer (achternaam bekend bij de redactie) standaard potdicht.

Het is een inmiddels vertrouwd gezicht in het straatbeeld van Cuijk: om elf uur 's avonds zitten de gordijnen van Riemer (achternaam bekend bij de redactie) standaard potdicht. Een gegeven dat voor vraagtekens zorgt in de buurt. Volgens buurtbewoners is hun buurman 'volkomen paranoïde': "Je vraagt je toch af wat zo'n kerel te verbergen heeft."

Volgens overbuurvrouw Gerda, die goed zicht heeft op haar overbuurman, speelt zich daar elke avond hetzelfde ritueel af: "Ergens tussen kwart voor elf en kwart over elf 's avonds zie je daar de gordijnen dichtgaan. En binnen tien seconden is dan meestal ook het licht uit, dat zie je nog net door het kiertje van de gordijnen heen. Snel daarna gaat op de verdieping daarboven eerst het licht aan, dan óók de gordijnen dicht en dan het licht uit. Heel gek. En heel ontransparant vooral. Ik heb daar een heel ongemakkelijk gevoel bij."

Gerda is wel eens met buurtbewoners om half twaalf 's avonds verhaal gaan halen, maar dat was geen succes: "Belden we aan, deed hij niet open. Probeerden we de deur zelf open te doen, bleek de deur op slot te zitten. Dan ben je toch wel héél ver heen met je paranoia, als je een deur willens en wetens barricadeert voor je medestraatbewoners. Dit lijkt me typisch zo'n figuur waarvan we over vijf jaar na een schietpartij als buurt zeggen 'we vonden het altijd al een vreemde snuiter'. Benieuwd of de politie het ook écht zover laat komen."