Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

In het normaal vredige Wakkerdam is de sfeer om te snijden sinds probleemwolf Bram onlangs is doodgeschoten.

​In het normaal vredige Wakkerdam is de sfeer om te snijden sinds probleemwolf Bram onlangs is doodgeschoten. Waar natuurorganisaties spreken van een tragedie, overheerst in het dorp vooral een ongemakkelijke stilte waarin niemand precies weet of opluchting inmiddels weer gepast is.

Vincent, de plaatselijke jager, wil “hier verder niks over kwijt,” een standpunt dat hij zorgvuldig toelicht door het drie keer te herhalen en daarbij demonstratief in zijn koffie roert. Wel merkt hij op dat het dorp “er voorlopig weer even tegen aan kan”, al benadrukt hij dat hij dat “volledig los” ziet van recente gebeurtenissen.

Robert, de zelfbenoemde ziener van Wakkerdam, zag al langer dwars door probleemwolf Bram heen. “Voor mij was het eigenlijk al duidelijk toen hij Wakkerdam verliet richting de Utrechtse Heuvelrug,” zegt Robert. “Dat voelde niet goed.” Hij benadrukt dat hij het al maanden aan zijn onderbuik voelde, een soort gelijk waarschuwingssignaal had hem eerder ook al voorbereid op de scheiding van zijn zus. Andere dorpelingen reageren verdeeld en zoeken vooral naar de juiste toon om hier publiekelijk iets van te vinden.

Voorlopig keert de rust terug in Wakkerdam. Inwoners geven aan het prettig te vinden dat de dreiging weer overzichtelijk is. “Nu weten we tenminste weer waar we bang voor moeten zijn.”