Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Omwonenden boos. Ze zeggen het, maar ook hun lichaamstaal spreekt boekdelen.

Omwonenden boos. Ze zeggen het, maar ook hun lichaamstaal spreekt boekdelen. Nu zijn ze boos over dit, dan weer over dat. Maar hoe kan dat?

“Omwonenden zijn in Nederland structureel ontevreden en dat uit zich vaak in boosheid”, zegt omwonenden-expert Bert Bokhoven. “We doen onderzoek naar hoe dat precies in zijn werk zit, maar het blijft nog gissen naar de precieze redenen. We bevelen omwonenden wel aan om voor hun eigen gezondheid minder omwonend te worden.”

Volgens Bokhoven is het gegeven dat omwonenden vaak overvallen worden door alles wat er in hun omgeving gebeurt één van de redenen voor hun boosheid. “Die mensen omwonen maar. Alles overkomt ze, alles wordt ze opgelegd door anderen. Dat geeft een enorm gevoel van machteloosheid. Dat uit zich dan in woede.”

Anderen noemen de kritiek op omwonenden ‘te fors’. “Wat veel mensen vergeten is dat omwonenden lang niet altijd boos blijven. Op den duur veranderen vele omwonenden in buurtbewoners of zelfs ‘goede buren’. Als buurtbewoners of buren zijn ze veel meer betrokken bij de buurt, ze kunnen soms zelfs iets van een air van tevredenheid om zich heen krijgen.”

Bokhoven wil evengoed dat er snel gekeken wordt naar oplossingen voor omwonenden. “Het neemt steeds gekkere vormen aan”, zegt hij. “Zo zijn er ook omwonenden die boos zijn op andere omwonenden. Boos op elkaar. Conflicten en burenruzies over buurvrouw Jannie van 34a die altijd haar cavia uitlaat op de stoep. Waar stopt dit? Omwonenden hebben ook perspectief nodig om buurtbewoners te worden.”

Omwonenden zelf zien er het probleem niet echt van in: “Prima hoor die boze omwonenden, zolang ze maar niet bij mij in de buurt komen wonen!”