Tim Emonts heeft vorige maand met zijn kameraden meegedaan aan een Mud Run in het Limburgse Baarlo.
Tim Emonts heeft vorige maand met zijn kameraden meegedaan aan een Mud Run in het Limburgse Baarlo. Ondanks een bacteriële infectie, een gebroken sleutelbeen en een hoop teken was het een fantastische ervaring volgens de 27-jarige jongeman uit Baarlo: “Zoiets vergeet je nooit meer.”
“Het geeft zo’n heerlijk groepsgevoel als je met je maten door vuile modderstroken en verontreinigde sloten baggert”, vertelt Tim terwijl hij met trots alle plekken aanwijst waar hij een teek heeft gevonden. “Kijk, zelfs in mijn navel heeft er zich een teek genesteld! Zo’n Mud Run zou ik natuurlijk nooit in mijn eentje doen, maar als je dit met je beste vrienden kan doorstaan dan loop ik graag een verhoogd risico op verwondingen en botbreuken.”
Een week na de Mud Run moest Tim met spoed in het ziekenhuis opgenomen worden. “Ik kreeg opeens last van hoge koorts, hevig braken, bloedingen in de huid, nieren die niet meer functioneerden. Bleek het om de ziekte van Weil te gaan, een of andere bacteriële ziekte die via de urine van ratten in riool- en slootwater terecht kan komen. Had de beste kunnen overkomen denk ik dan, of in ieder geval iedereen die kopje onder moest om door die gore beek achter de kerk te komen.”
In december gaan Tim en zijn vrienden weer meedoen aan een Mud Run. “Dan moeten we misschien wel helemaal doorweekt met -3 door de vennetjes ploeteren. Dat verhoogde risico op onderkoelingsverschijnselen geeft waarschijnlijk een nog grotere kick dan de vorige keer. Zouden jullie trouwens nog iets leuks op mijn mitella willen zetten?”
Ons interview wordt voortijdig beëindigd omdat Tim moet rusten. Volgens de verpleegster moet hij nog zeker 3 weken revalideren voordat hij naar huis mag. We verlaten het ziekenhuis en laten Tim en zijn gloednieuwe Mud Master-shirt achter op een eenzaam kamertje.
Adslot
dewereldhetboekfestival
Open link