Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Het is een maatschappelijk probleem dat nu echt uit de klauwen dreigt te lopen: vallende ouderen.

Het is een maatschappelijk probleem dat nu echt uit de klauwen dreigt te lopen: vallende ouderen. Het aantal valpartijen onder ouderen lag niet eerder zo hoog, blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Naast hoge zorgkosten en volle ziekenhuizen levert dit probleem behoorlijk wat spanning op in de samenleving. Moeten we ouderen die vallen niet veel harder aanpakken?

Een groot deel van de ouderen die vallen, kan na een val niet direct naar huis. “We zien dat ouderen na een val vaak nog een hele tijd in een verpleeghuis of revalidatiecentrum moeten verblijven”, vertelt hoogleraar ouderengeneeskunde Bert van Workum. “Deze plekken zijn behoorlijk schaars, en zo kan het dus voorkomen dat iemand die valt de plek inneemt van iemand die gewoon oud en verward is.”

Volgens Van Workum is er echter ook een verantwoordelijkheid weggelegd voor de burger zelf. Vallende mensen aanspreken is hard nodig. “Als je ziet dat iemand valt, moet je daar op af kunnen lopen en zeggen “wat maak je me nou, blijf eens even overeind joh! Weet je wel niet wat dat kost?” Als we elkaar niet aanspreken op onze verantwoordelijkheden denkt straks iedereen dat hij ongestraft op z’n snufferd mag gaan.”

Politieke partijen zitten in de maag met de oncontroleerbaar grote groep mensen die het niet voor elkaar krijgen om op de benen te blijven. Vooral rechtse partijen zijn voorstander van een strengere aanpak. Concrete maatregelen die vallen moeten ontmoedigen zijn bijvoorbeeld het beter bewapenen van politieagenten en boa’s, zodat die meteen kunnen ingrijpen als iemand naar de grond gaat, of het burgers toestaan om pepperspray te dragen, zodat iedereen direct een gevallen persoon te lijf kan gaan.