Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Deze week een opmerkelijk verhaal. Onze redactie kwam op het spoor van een 39-jarige man uit Amersfoort die werk heeft maar geen LinkedIn. Een verdachte situatie.

Deze week een opmerkelijk verhaal. Onze redactie kwam op het spoor van een 39-jarige man uit Amersfoort die werk heeft maar geen LinkedIn. Een verdachte situatie.

Het gaat om Mark Voermans. We konden alleen met Mark in contact komen via de telefoon. Hij geeft aan al acht jaar voor zijn huidige werkgever te werken, waarvan vijf met een vast contract. Bijzonder. In al die tijd zou hij het dus doen zonder LinkedIn. Hoe hij dan zijn successen deelt? En felicitaties krijgt voor zijn werkjubileum? “Gewoon, via mijn jaarlijkse beoordeling, en bij de koffiecorner. Ik weet het niet zo goed, heb het erg druk met werk”, stelt de creditmanager.

Het is duidelijk dat we niet veel wijzer gaan worden van het gesprek met Mark. We wilden graag zijn collega’s spreken om te weten hoe zij hem in vredesnaam erkenning geven. Maar Mark wilde ons niet hun social media-profielen doorsturen. Wilde, of kon? Omdat ze niet bestaan? “Ik zou niet weten hoe sorry. Willen jullie anders een e-mailadres?” Nee hoor, we weten genoeg.