Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Het zomerseizoen is weer begonnen.

Het zomerseizoen is weer begonnen. En wij zouden geen Nederlanders zijn als we niet nu met z’n allen in de Volkswagen Polo naar Scheveningen zouden rijden om even flink bij te bakken. Om er zeker van te zijn dat de veiligheidsmaatregelen in acht worden genomen, worden op verschillende plekken mensen die niet ingesmeerd zijn van het strand geweigerd.

Linda en Pieter wilden met hun twee kinderen een dagje op het strand gaan liggen, maar moesten rechtsomkeert maken toen ze geen aangebroken flacon zonnebrand konden overleggen. “Als ik als een kreeft wil rondlopen is dat mijn goed recht. De hoge heren van het strand bepalen niet voor mij of ik melkachtige chemicaliën in mijn nek smeer of niet’’, zegt Linda met gloeiend rode borst. ‘‘Ik wil gewoon mooi bruin worden. Je weet wat ze zeggen, vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje.’’

Juristen stellen hun vraagtekens bij de rechtsgeldigheid van strandweigering. “De overheid kan mensen niet voorschrijven wat ze op hun lichaam smeren”, zegt strandjurist Marina Castricum. “Natuurlijk staat het mensen die geen zonnebrand willen vrij om niet naar het strand te gaan, maar het wordt de komende weken zo warm dat je je kan afvragen of mensen nog wel de keuze hebben. Dit wordt al snel indirecte smeerdwang.”

Volgens Castricum zou het strand een voorbeeld kunnen nemen aan de Verenigde Staten. “Daar worden mensen op positieve manier overgehaald om zich toch in te laten smeren. Wie zich daar op alle moeilijke plekjes insmeert krijgt als cadeau een opblaasflamingo en een flesje after sun.”