Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Jarenlang hoorde Job van zijn omgeving dat hij stonk.

Jarenlang hoorde Job van zijn omgeving dat hij stonk. De diepe onzekerheid die uit zijn misselijkmakende lichaamsgeur voortvloeide zorgde ervoor dat hij lange tijd niet dicht bij mensen in de buurt durfde te komen, totdat hij een briljante oplossing bedacht: het meenemen van een blauwaderkaas om zijn zweetlucht te maskeren.

“Ik voel me echt bevrijd”, laat de 34-jarige ICT’er uit Diemen weten. “Als ik nu bij mensen in de buurt kom, zeggen ze ‘bah, wat ruik ik? Het lijkt wel een soort schimmelkaas ofzo’, en niet meer ‘Job, jezus man, ga eens even douchen’. Ik kan me eindelijk weer vrij rond mensen bewegen, zonder dat ik het gevoel heb dat ik ze belemmer met mijn eigen geur.”

Ook heeft Job nog een advies voor zijn mede-zweetstinkers welke kazen het beste passen. “Mijn go-to kaasje is een Danish Blue, maar een Roquefort werkt ook prima. Je kunt natuurlijk ook Bleu d'Auvergne gebruiken, maar dat is eerder een soortdupe. Om de aroma’s aan te wakkeren kun je het beste je kaasje eerst een dagje voor het raam in de vensterbank leggen. Dan weet je dat de geur echt goed blijft hangen.”