Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Wie kijkt naar het gekrakeel in Den Haag, deze ongekende crisis na een langere periode van dieptepunt na dieptepunt, kan maar aan een man denken: prof. dr. Ronald Plasterk.

Wie kijkt naar het gekrakeel in Den Haag, deze ongekende crisis na een langere periode van dieptepunt na dieptepunt, kan maar aan een man denken: prof. dr. Ronald Plasterk. Deze topwetenschapper en smaakmaker van het opiniegilde lag op polepositie om de nieuwe premier van Nederland te worden. Helaas werd de eminente politicus Plasterk pootje gelicht wegens een futiel onderzoek. Meer dan eens wordt duidelijk: met dit door de wol geverfde multitalent als premier, was deze crisis nooit uitgebroken.

Kijkend naar de rokende puinhoop die Dick Schoof de laatste maanden achterlaat, wordt duidelijk dat Nederland toe is aan een verbinder. Een eloquent, humoristisch en eigenzinnig uithangbord dat ons land zowel in binnen- als buitenland kan vertegenwoordigen. Iemand die korte metten had gemaakt met de steigerende en onhandelbare partijleiders, en dan in het bijzonder Pieter Omtzigt. Ronald Plasterk was de ideale kandidaat geweest voor die vacature, maar het was hem niet gegund.

Hoe zou hij nu in zijn riante onderkomen kijken naar deze crisis in Den Haag? Besmuikt lachend? Of met pijn in het hart en een diep opborrelend gevoel van plichtsbesef? De grote vraag die nu boven het Catshuis hangt: is Plasterk bereid om over zijn hart te strijken en een nieuwe kans te aanvaarden? Of is er daarvoor te veel gebeurd? Mijn instinct zegt dat het in ieder geval geen kwaad kan om eens een kop koffie met de beste man te drinken en te kijken of hij bereid is om het alsnog over te nemen van de falende premier Schoof. Nederland heeft hem meer dan ooit nodig.

R. P. (Amsterdam)