Vandaag plaatsten we dit artikel online waarin we de suggestie wekten dat er ontzettend veel om te doen was. Volgens deze eerste alinea konden we rekenen op een storm van kritiek. Hoe kon er zoveel ophef ontstaan? Een reconstructie.
Vandaag plaatsten we dit artikel online waarin we de suggestie wekten dat er ontzettend veel om te doen was. Volgens deze eerste alinea konden we rekenen op een storm van kritiek. Hoe kon er zoveel ophef ontstaan? Een reconstructie.
Het stuk is zojuist gepubliceerd. En vanaf dat moment gaat het hard. Dit heeft te maken met de suggestieve kop. Op social media duiken mensen over elkaar om het makkelijke punt uit deze kop te maken. Daar wordt automatisch schande over gesproken door mensen die als door een hond gebeten reageren. Voor we het weten is dit artikel trending.
“Natuurlijk kun je rekenen op kritiek uit bepaalde hoeken als je zo’n suggestief stuk plaatst”, laat de schrijver van dit artikel weten. “Maar dat het voor zoveel opschudding zou zorgen hadden zelfs wij niet aan kunnen zien komen. Dat daar nu zoveel kritiek op komt, is een mooie voedingsbodem voor een nieuw stuk over de ophef die ontstaan is naar aanleiding van dit stuk.”
Op social media is inmiddels dusdanig veel ophef over dit suggestieve stuk ontstaan dat er nu zelfs ophef over de ophef zelf is ontstaan. Mensen geven aan de ‘ophef beu te zijn’, ze vinden dat er veel te veel aandacht aan dit ene stuk wordt gegeven, terwijl anderen zich juist door die berichten beginnen op te winden over de oorspronkelijke suggestie in deze tekst.
Onze redactie laat weten dat dit stuk niet zoveel ophef had veroorzaakt als we het niet zo suggestief hadden gemaakt. We betreuren dan ook de toon van onze berichtgeving.