Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

De thematiek van Tijdvak 8 heeft alle potentie voor een schitterend eindfilmpje, maar regisseur Sem van Veen weet het waargebeurde verhaal over fabrieksarbeiders weinig persoonlijk te maken.

De thematiek van Tijdvak 8 heeft alle potentie voor een schitterend eindfilmpje, maar regisseur Sem van Veen weet het waargebeurde verhaal over fabrieksarbeiders weinig persoonlijk te maken.

Al vanaf de titel is duidelijk dat ‘Filmpje geschiedenis industriele revolutie’ een lange zit gaat worden. Het eerste onderdeel is een stroef relaas over de relatie tussen een fabriekseigenaar en arbeiders die betere omstandigheden eisen. De personages blijven echter oppervlakkige, clichématige karikaturen van zichzelf, wat leidt tot een weinig originele verbeelding van de klassenstrijd.

Dat het filmpje vanaf halverwege uit een reeks powerpointslides bestaat is origineel, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De enige echte dramatiek is vanaf dat moment te vinden in de kwaliteit van de afbeeldingen van de opkomst van emancipatiebewegingen. Het gebruik van overgangen tussen de afbeeldingen is spectaculair amateuristisch en de opbeurende muziek is ongelukkig gekozen bij de thematiek rond kinderarbeid en fabrieksongelukken.

De foutjes in historische kennis halen de beoogde authenticiteit sterk onderuit. Hoe Sem zich met dit niveau op het proefwerk gaat voorbereiden, is een raadsel, net als dat het een raadsel is hoe meneer Rijpma het filmpje met een 6,5 heeft kunnen beoordelen.

Het lijkt al met al alsof de regisseur meer bezig was met het aftikken van de Kenmerkende Aspecten dan met een uit het leven gegrepen portret over dit tijdvak. Van een door de wol geverfde vwo’er zou meer mogen worden verwacht.

‘Filmpje geschiedenis industriele revolutie’ (6 min.) is te zien op YouTube.