Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Sinds een aantal maanden staat het leven van Florence flink op z’n kop.

Sinds een aantal maanden staat het leven van Florence flink op z’n kop. De 53-jarige boekwinkelmedewerkster kwam er op een onverwacht moment achter dat ze tegen dieren kan praten. “Het begon met een kat, maar inmiddels kan ik tegen heel veel dieren praten.”

“De eerste keer was magisch”, vertelt de Almelose met een twinkeling in haar ogen. “Ik zag een kat in het centrum lopen. Hij bleef staan, ik ook. En opeens hoorde ik mezelf zeggen: ‘Hallo, kat.’ Ik kon het eerst niet geloven. De kat zelf denk ik ook niet, want die hebben helemaal geen perceptie van een concept als taal. Waarschijnlijk zien ze mij ook als een soort grote kat, dat heb ik weleens gelezen.”

Op verzoek praat Florence een stukje tegen de dieren die we voor haar hebben meegenomen. Het gaat goed met de kameleon (“hallo, kameleon”), de fret (“Hallo ik ben Florence”) en de Mechelse herder (“Hallo, je verstaat me niet he?). Alleen met de blauwe vinvis lukt het niet direct om eenzijdig contact te maken. “Dat komt misschien omdat ik te verlegen ben om iets te zeggen.”

Wij zijn benieuwd of Florence, nu ze tegen dieren kan praten, nog een nieuw project heeft. “Jazeker, tegen mensen praten. Dat ben ik op dit moment aan het proberen.” “Wat goed!”, zeggen wij terug. “Jammer, dan is het nog niet helemaal gelukt.”