Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Middenin een open hartoperatie staakt chirurg Loes opeens haar bewegingen.

​Middenin een open hartoperatie staakt chirurg Loes opeens haar bewegingen. Aarzelend pakt ze met haar pincet nog een ader. Ze staart ongelovig naar de ader, schudt haar hoofd en slaakt een zucht. “Omg guys, doctor’s block.”

“Ik weet echt even niet hoe ik de aders van deze patiënt moet omleiden”, verzucht Loes. Ze maakt een paar keer aanstalten om de ader te plaatsen, maar ze heeft totaal geen inspiratie. “Ik kan nu wel willekeurig wat aderen verplaatsen, maar ik voel gewoon even niet dat ik daarmee echt iets nieuws maak”, zegt ze gefrustreerd. Het liefst zou ze alle aderen tot een propje maken en in de prullenbak mieteren.

Het komt in de chirurgische wereld niet veel voor, een doctor’s block, maar er bestaat wel een aantal trucs om het te doorbreken. Zo helpt het om te oefenen met vrij-naaien, waarbij je als chirurg jezelf dwingt gedurende een paar minuten continu elke steek te naaien die in je opkomt zonder te letten op techniek of stijl. Dat stimuleert de creatieve flow.

Loes heeft gelukkig wel ervaring met dergelijke blokkades en ze weet wat voor haar het beste werkt. “Uiteindelijk komt het bij een doctor’s block toch vaak neer op jezelf dwingen te opereren ook al is het niet perfect.”