Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Blij stapte buschauffeur Kees vanmorgen in de bus.

Blij stapte buschauffeur Kees vanmorgen in de bus. Maar al snel sloeg zijn stemming om. “Ik was de straat nog niet uit en mensen wilden er ineens massaal uit.”Kees maakte zich er in eerste instantie niet zo druk om. “Er zijn altijd mensen die vinden dat ze beter kunnen rijden, dus ik dacht: fijn dat zij dan uitstappen.” Maar ook bij de volgende straat zag Kees mensen paniekerig op de rode knop drukken. “Toen kwam het besef. Ik kon alleen maar denken: wat doe ik dan fout? Rijd ik te snel? Te langzaam? Te wild?”Zenuwachtig zit Kees achter het stuur. “IK MOET ER HIER UIT!”, hoort hij achter zich. Is het echt zo erg om bij mij in de bus te zitten? Rijd ik zó slecht, huilt Kees zachtjes achter zijn stuur terwijl hij beteuterd de deuren open laat gaan. “Misschien moet ik maar ontslag nemen. Dit werk is duidelijk niet voor mij weggelegd.”