Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Een avond waar lang naar werd uitgekeken is voor Harold geëindigd in een fikse tegenvaller.

Een avond waar lang naar werd uitgekeken is voor Harold geëindigd in een fikse tegenvaller. De enthousiaste Radio 2-luisteraar had kaartjes bemachtigd voor het Top 2000 Café, maar ontdekte al snel dat zijn muzikale suggesties niet werden gewaardeerd: al zijn 12 verzoeknummertjes werden namelijk genegeerd door ‘dat hooghartige gespuis dat zichzelf tegenwoordig dj noemt’.

De kribbige Harold heeft geen goed woord over voor het misplaatste snobisme van de dj’s. “We hebben net dat janknummer van Elton John gehad en nu zitten we opgescheept met alweer één of ander liedje van Fleetwood Mac. Als ik dan vervolgens op het raam bons om die lui duidelijk te maken dat ze met die seksloze slaapliedjes het publiek verliezen, word ik ineens raar aangekeken.”

De cafébezoeker uit Geldermalsen weet precies wat zijn verzoeknummertjes aan de avond kunnen toevoegen. “We hebben pit nodig. Wat leven in de brouwerij. Handjes in de lucht en hossen maar. Geef ons Anton aus Tirol. Geef ons het Cooldown Café. Zwieren, zwaaien, kontje draaien, oeh oeh! Geef ons anders op zijn minst iets van DJ Jean. Maar nee hoor, we gaan weer verder met Roy fucking Orbison.”

Naast het gedrag van de dj’s, is Harold ook niet te spreken over de organisatie van het Top 2000 Café. “Het kan toch niet zo zijn dat ik vijf uur buiten in de wachtrij heb gestaan om een B-kantje van Pink Floyd, een ballad van Adele en het NOS Journaal van 21:00 uur voorgeschoteld te krijgen?! Als ik dat vooraf had geweten, dan had ik thuis wel de livestream aangezet.”