Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

“Hier, ‘Ruim zolder op’”, leest de 49-jarige Marja uit Sliedrecht voor, nadat ze op het knopje voor koffie heeft gedrukt. “Zo gaat het dus altijd.”

Het is een bizar verschijnsel: altijd als de 49-jarige Marja uit Sliedrecht een kopje koffie wil zetten, moet ze het waterreservoir bijvullen, het afvalbakje legen, het plafond witten en andere huishoudelijke taken voltooien.

“Hier, ‘Ruim zolder op’”, leest Marja voor, nadat ze op het knopje voor koffie heeft gedrukt. “Zo gaat het dus altijd.” Schoorvoetend loopt ze naar boven. “Ik moet áltijd iets doen.”

Eenmaal op zolder lijkt ze de situatie alweer te hebben geaccepteerd. “Kijk, ik doe het natuurlijk wel gewoon, want ik wil een kop koffie”, zegt Marja terwijl ze een stapel oude kleren opvouwt. “Maar ik zou zó graag eens een keertje op dat knopje willen drukken en dat hij het dan gelijk doet”, verzucht ze.

Ze stopt wat oud servies in een doos en loopt weer naar beneden. “Gelukkig heb ik gister nog het plafond gewit, dus dat kan het nu niet zijn”, en drukt weer op het knopje voor koffie. “‘Maak dakgoot schoon’”, leest ze hardop voor. Ze moet lachen, maar er wellen ook tranen op in haar ogen. “Dan ga ik maar aan de slag hè. Willen jullie zo ook nog koffie?”