Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Iedereen die in een amateursportteam speelt zal het herkennen: op papier heb je een groot team, maar zodra er een wedstrijd gespeeld moet worden, komt er niemand opdagen.

Iedereen die in een amateursportteam speelt zal het herkennen: op papier heb je een groot team, maar zodra er een wedstrijd gespeeld moet worden, komt er niemand opdagen. Bij het Nederlandse wielrenteam Visma-Lease a Bike is het niet anders. Op papier heeft het team tientallen renners, maar als puntje bij paaltje komt, regent het afmeldingen.

‘Oké guys, vandaag naar Francavilla al Mare, wie is erbij!’ begon Tim gisteren nog enthousiast in de team-app ‘Black and Yellow Boyz’. Vervolgens was het een paar uur stil. Het stilzwijgen werd einde ochtend doorbroken door Cian: ‘Ik weet niet man, voel me niet zo lekker’. ‘Gast, we starten over twintig minuten’, antwoordde Jan, die de bui wel weer voelde hangen, geagiteerd.

Snel volgden ook Olav (‘Nog steeds niet helemaal fit, volgende keer bij!’), Christophe (‘Ben net weer thuis’), en Primož (‘Ik zit niet meer in dit team jongens, wat doe ik nog in deze app?’) met hun afmeldingen, tot onvrede van Tim: ‘Jezus jongens, hoe kan dit nou weer? Mogen we het weer met z’n vieren oplossen gvd. Als dit de volgende weer zo gaat kap ik ermee.’ ‘Succes Boys!’, liet Koen weten.

Nadat Wilco de groep had verlaten, probeerde leider Marc nog te redden wat er te redden viel: ‘Is er nog wel iemand die de shirts kan wassen?’