Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Elke keer wanneer ze het vliegtuigsymbooltje op haar telefoon aanklikt, voelt Jet zich schuldig: “Wat moeten mensen wel niet denken? Dat ik in een vliegtuig zit?”

Elke keer wanneer ze het vliegtuigsymbooltje op haar telefoon aanklikt, voelt Jet zich schuldig: “Wat moeten mensen wel niet denken? Dat ik in een vliegtuig zit?” Door Jet haar vliegtuigstandschaamte staat haar telefoon nu áltijd aan.

Voorheen kon Jet nog zorgeloos gebruik maken van de vliegtuigstand op haar mobiel: tijdens vergaderingen, in de bioscoop, voor het slapen. “De vliegtuigstand was toen nog heel normaal,” herinnert Jet zich. “Ik dacht er niet bij na.” Maar net als vele andere wordt Jet nu geteisterd door het knagende besef dat de vliegtuigstand een zeer schadelijk effect heeft op de wereld.

“Ik denk nu wel twee keer na, voordat ik mijn telefoon op vliegtuigstand zet. Zo hoop ik mijn steentje bij te dragen”, zegt Jet. Makkelijk is het echter niet. Door haar vliegtuigstandschaamte gaat Jet haar telefoon nu ook steeds af op momenten dat het totaal niet uitkomt. Zoals tijdens haar digital detox stilteretreat of in volle treincoupés.

Maar ook Jet zwicht wel eens. “Een keer was ik ’s avonds zo moe, dat ik toch even de vliegtuigstand heb gebruikt,” geeft ze toe. ’s Morgens werd ze meteen door haar moeder gebeld, die bezorgd was of Jet wel thuis was of dat ze niet toch in een vliegtuig had gezeten. Jet: "Ja, lul je daar maar eens uit!"