Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Een leuke primeur voor Los Angeles: de stad zal bij de Olympische Spelen van 2028 de eerste organisator zijn van het onderdeel sportswashing.

Een leuke primeur voor Los Angeles: de stad zal bij de Olympische Spelen van 2028 de eerste organisator zijn van het onderdeel sportswashing. Hoewel de discipline een vertrouwd gezicht is in de sportwereld, is er tot op heden nog nooit een olympisch kampioen aangewezen.

IOC-voorzitter Thomas Bach kondigde vandaag trots het nieuwe onderdeel aan. “Sportswashing zal direct een van de eyecatchers worden van de Spelen. Het leuke is dat het een combinatie is van meetbare geleverde prestaties en jurysport. Deelnemers moeten proberen zo ferm en met zoveel mogelijk geld hun straatje schoon te vegen, een jury bepaalt vervolgens wat deze prestatie doet met de reputatie van een land. Er wordt bijvoorbeeld gekeken naar zaken als moeilijkheidsgraad en geleverde inspanning om aantoonbare misstanden in het land onder het tapijt te schuiven.”

Favorieten voor het sportswashen komen uit het traditioneel sterke Midden-Oosten, maar ook landen als Rusland hoopt men een gooi te kunnen doen naar het goud. Het land was in 2014 op zijn top in het sportswashen, maar toen was het nog geen onderdeel van de olympische kalender. Voor 2028 is het nog maar de vraag of de traditioneel sterke sportswashnatie al mag deelnemen. Maar volgens het Russische ministerie van sport zal het ‘alle middelen beschikbaar stellen om dat mogelijk te maken’.

Niet overal wordt het nieuwe onderdeel met gejuich ontvangen. Critici vinden dat in veel gevallen de organisator al met een oneerlijk voordeel aan het olympische toernooi begint en dat veel landen eigenlijk al bij voorbaat kansloos zijn. Bach: “Natuurlijk hebben landen met een vlekkeloze reputatie een achterstand. Maarja, in iedere sport is het zo dat bepaalde landen een voordeel hebben. Sommige landen hebben nu eenmaal een waardeloos functionerende democratie, en in andere landen kunnen mensen van nature harder rennen. Dat is juist het leuke aan de Spelen.”