Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Een van de weinige mensen die nog wel vertrouwen hebben in de Nederlandse politiek is de man Frank. Gevraagd waarom dat zo is, kan hij dat niet echt lekker uitleggen.

Een van de weinige mensen die nog wel vertrouwen hebben in de Nederlandse politiek is de man Frank. Gevraagd waarom dat zo is, kan hij dat niet echt lekker uitleggen. “Ik heb het gevoel dat ze hun best doen hoor. Niet allemaal misschien eigenlijk, nu ik erover nadenk. Nee, eigenlijk heb ik niet per se het gevoel dat ze hun best doen in Den Haag”, zegt Frank aarzelend.

Dan bedenkt hij een nieuwe reden voor zijn vertrouwen. “We zullen het met z’n allen moeten doen he! De politiek is een vorm van solidariteit. Ja, op die mensen na dan die de politiek verlaten om goedbetaald lobbywerk te doen voor bedrijven die megawinsten maken terwijl burgers op straat komen te staan. Hmmmm”, zegt Frank, die vertwijfeld door zijn haren woelt.

“Nou goed, het is het enige systeem dat we hebben, het beste van verschillende kwaden zal ik maar zeggen. En je kan zeggen wat je wil, door de verkiezingen krijgen we wel steeds een nieuwe leider die een frisse wind laat waaien, of, fuck, nee, wacht”, zegt Frank.

Dan, opnieuw een ingeving: “Weet je, ik vind ook dat burgers wel héél snel afhaken tegenwoordig. Natuurlijk heb je de toeslagenaffaire, verbroken beloftes in Groningen, een formatie die eindeloos lang duurde, de mondkapjesdeal met Sywert en co, achtergehouden informatie over gestorven soldaten in Mali, uitgebleven radicale bestuursvernieuwing. Maar om dan als burger meteen het bijltje erbij neer te gooien, ik weet het niet. Beetje laf. Al begrijp ik het eigenlijk misschien ook wel een beetje. Naja, kan je hier wat mee?”

[newsletter]