Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

“Sorry jongens, mag ik iets vragen?”, begint Laurens Dassen voorzichtig als hij een kamer met PR-medewerkers van Volt binnenkomt.

“Sorry jongens, mag ik iets vragen?”, begint Laurens Dassen voorzichtig als hij een kamer met PR-medewerkers van Volt binnenkomt. Her en der klinkt wat gezucht, één medewerker houdt haar koptelefoon op en blijft stoïcijns naar haar laptopscherm staren. “Wat ik me afvroeg: hebben jullie enig idee of ik toevallig ‘brat’ ben?” De medewerkers kijken hem zwijgend aan.

“‘Brat’, net als Kamala Harris, bedoel ik. Ik zat naar dat programma van Humberto Tan te kijken en daar zeiden ze dat Harris nu ‘brat’ is en dat ze mede daardoor heel populair wordt”, vervolgt Dassen. “Je moet het op z’n Engels uitspreken Laurens, nu klinkt het als ‘braad’”, legt een medewerker uit. Dassen knikt en maakt een notitie op zijn telefoon.

“Maar goed, denken jullie dat ik ook ‘brat’ ben?”, vraagt hij. “Want dan moeten we daar misschien iets mee doen. Kan ook in het najaar, als jullie willen.” Een ongemakkelijke stilte vult de ruimte. “Ik denk dat we dit even moeten laten rusten, Laurens”, zegt een van de medewerkers uiteindelijk. “We kunnen er na de zomervakantie nog even naar kijken”, oppert een ander. Dassen knikt beteuterd en loopt naar de deur. Voordat hij de ruimte verlaat, draait hij zich nog één keer om. “Hot boy summer, is dat anders nog iets? Of so julia, ben ik dan wel so julia?”