Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Het is een vraag waar iedereen die weleens een tekst schrijft onvermijdelijk tegenaan loopt: is het nou 'weleens', 'wel eens', of is het leven in feite gewoon de enorme martelgang die je ondergaat van wieg naar graf? We zochten het voor je uit.

Het is een vraag waar iedereen die weleens een tekst schrijft onvermijdelijk tegenaan loopt: is het nou 'weleens', 'wel eens', of is het leven in feite gewoon de enorme martelgang die je ondergaat van wieg naar graf? We zochten het voor je uit.

'Weleens' en 'wel eens' mag in feite allebei en dat is een vervelende status quo, want bij de meeste taaldingetjes krijg je gewoon een duidelijk antwoord over wat goed en fout is. Maar blijkbaar vond de Taalunie, of hoe heet die club, het niet nodig om op dit vlak de moeite te nemen om even wat duidelijkheid te scheppen. En dat gebrek aan initiatief snappen we dan eigenlijk ook wel weer, want het leven is nu eenmaal een martelgang van wieg naar graf, niet zo gek dat ze dat gezeik over 'weleens' of 'wel eens' er niet bij kunnen of vooral niet bij willen hebben.