Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

Zo, even een paar uurtjes naar je mobieltje staren. Lekker. Maar opeens begint iemand tegen je aan te praten, bijvoorbeeld je vriendin of nog erger, je kind.

Zo, even een paar uurtjes naar je mobieltje staren. Lekker. Maar opeens begint iemand tegen je aan te praten, bijvoorbeeld je vriendin of nog erger, je kind. Eerst een korte vraag, oké dat kan nog, maar al snel mondt het uit in een heel verhaal. Het duurt nu al bijna een minuut. Anderhalf. Tw.. hee, komen daar nou ook tranen bij? Zeg, hoe lang moet dit nog duren? Dat hebben onderzoekers van de Universiteit van Tilburg berekend.

"Twee, maximaal drie minuten", stelt hoofdonderzoeker Mirella van Twigt (28). "Langer hoef je écht niet naar iemand te luisteren, zeker als het onaangekondigd is. Dan hadden ze maar wat in moeten schieten in je agenda."

De promovenda Sociale Wetenschappen heeft voor haar onderzoek gesprekken gevolgd tussen honderden vrijwillige deelnemers. "Je ziet een duidelijke tweedeling. Ongeveer de helft van de mensen wil graag snel op hun telefoon en verder niks. De andere helft zoekt juist heel erg het sociale contact op. Die blijven bij wijze van spreken net zo lang hun hart uitstorten tot je aangeeft dat ze daarmee moeten stoppen. Veel deelnemers uit de eerste groep denken dat hun telefoon pakken op zo'n moment asociaal is, maar het is juist de andere groep die asociaal is. waar halen die mensen het megalomane idee vandaan dat ze langer dan drie minuten onderhoudend zijn? Je telefoon pakken en wegdraaien van je gesprekspartner is dan een prima oplossing. Duidelijk voor iedereen.

"We hadden nog een prangende vraag voor de onderzoeker, maar ze pakt haar telefoon en reageert niet meer. De drie minuten zijn om.