Even geduld, we laden dit artikel voor je in.

De volledige artikeltekst wordt geladen. De opmaak en structuur zijn al gelijk aan de uiteindelijke detailpagina.

Nog heel even geduld, daarna verschijnt de complete inhoud.

De ski- en snowboardwedstrijden op de Olympische Winterspelen zijn sinds kort voorzien van prachtige dronebeelden, maar dat was niet altijd zo.

​De ski- en snowboardwedstrijden op de Olympische Winterspelen zijn sinds kort voorzien van prachtige dronebeelden, maar dat was niet altijd zo. Vroeger moesten cameramannen en vrouwen met gevaar voor eigen leven de piste af achter de skiërs aan om wat beelden van dichtbij te schieten, zo ook de 59-jarige Hans Zomer uit Haarlem. Hij is sinds 2006 cameraman op de Olympische Spelen.

“Ik weet het nog goed, mijn eerste afdaling tijdens de slalom in 2006”, vertelt Zomer. “Die eerste sleeën hadden nog geen remmen, dus ik vloog in volle vaart tegen de boarding op. Met drie botbreuken werd ik naar het ziekenhuis gebracht, maar de beelden waren prachtig!”

Het is volgens Zomer vaak maar net goed gegaan. “Ik weet nog de tweede keer in Vancouver toen we met 110 kilometer per uur achter een Zwitser aangingen die een afslag miste en wij er zo achteraan gingen. Toen belandden we off-piste en scheelde het een haar of we lagen in de afgrond”, zegt Zomer. “Ook in Sotsji ging het maar net goed toen we in de lucht na een schans iets harder gingen dan een Duitser en we bijna in zijn nek knalden. Dat soort gevaarlijke perikelen heb je nu gelukkig met die drones niet meer. Spectaculair was het wel.”

De reacties waren zo positief dat ook op andere disciplines cameramannen op sleeën werden ingezet, al liep dat niet altijd goed af. “Een collega-cameraman mocht tijdens het schansspringen mee afdalen. Indrukwekkende beelden waren dat, maar dat was wel de eerste en laatste keer daar. Moge hij in vrede rusten!”

[newsletter]